De kledingkast als verkleedkist

Klanten vertellen mij tijdens hun kastsessie over de verkleedkist die ze vroeger thuis hadden op zolder of in de schuur. Die kist gevuld met voile prinsessen jurken van oma, ruches blouses van een oudoom en tule rokken van mama eerder veelal gedragen op feestjes. En vooral op woensdagen of in het weekend werd er in gewaden uit die kist gespeeld en toneelstukken opgevoerd. Alles kon en alles mocht, je boterham met pindakaas eten in sprookjesfiguur outfit werd heel gewoon tijdens zo’n verkleedpartij.

En nu jaren later staan we regelmatig twijfelend voor de kast, want wat trekken we aan? Wat zit lekker, wat voelt fijn en als een ware deken om ons lijf? We kijken naar onszelf als een volwassene die vooral aan heel veel moet voldoen zodat we maar kunnen meedraaien met de maatschappij. Terwijl we vergeten dat we juist onderdeel zijn van die maatschappij en zelf onze voorwaarden kunnen scheppen om mee te gaan. En door de veelheid aan moetjes van de dag die voor ons ligt is de (creativi)tijd ver te zoeken en hullen we ons in snelle ‘Nou het is zo wel goed’- outfits.

En precies dat gebrek aan creativiteit verdwijnt tijdens mijn kastsessies. Het alles kan, alles mag gevoel laat ik omhoog borrelen terwijl we toch echt niet bezig zijn met een verkleedpartij, maar een kleedpartij. Het gebruik maken van wat er is aan kleding, naast het opzetten van een roze creatieve bril en het geven van onbegrensde inzichten zorgt ervoor dat de kast verandert in een magische bron van outfit combinaties en mogelijkheden.

Ik wil je vragen de lol en creativiteit die jij voelde als kind terwijl je ridder werd in glitterpak, of elfje met een kroon op je hoofd weer omhoog te halen en je te realiseren dat (ver)kleden echt zo leuk kan zijn. Al wat nodig is is verbeelding en mogelijkheden zien, zoals je dat deed in je kindertijd. Hoe vaak is het niet dat ik me weer een karakter voel uit mijn jeugd, de bling bling terug laten komen in een accessoire of kledingstuk. De wereld is mijn podium, mijn outfit mijn expressie, mijn kledingkast de (ver)kleedkist, let the play begin.

Mocht je nu wat inspiratie hierbij nodig hebben, je weet me te vinden.