Waar knapt elke vrouw van op?

De volgende vraag kreeg ik tijdens mijn wekelijkse Q&A op instagram: “Waar knapt elke vrouw* van op?” Mijn antwoord: Vier jezelf.

En dat hoor je mij vaker antwoorden op vragen die gerelateerd zijn aan het leven, je stijl of je kledingkast. Maar ik heb het minder vaak over wat er voor nodig is om jezelf te kunnen vieren.

wat IS ER NODIG OM JEZELF TE VIEREN?

Ik denk dat er een hele lijst voor nodig is om jezelf te leren vieren, een lijst waarop onder meer punten als zelfkennis, tijd en een liefdevolle groep mensen om je heen staan. Maar ik denk dat er één punt is dat het je het meeste gaat helpen.

Degene die me daar over leerde is mijn dochter Yael. Toen Yael net op de middelbare school zat, deelde ze een keer iets met mij. Ik weet niet eens meer waar het over ging. Wat ik nog wel weet is dat ik haar verhaal aanhoorde en meteen advies gaf. Ze keek me aan en zei vervolgens: ‘Mam, als ik iets aan je vertel wil ik dat je luistert. Dat je stil bent. Dat je er bent.’

En opeens zag ik mezelf weer als kind, toen ik iets vertelde tegen mijn moeder, tegen een vriendin, tegen een klasgenoot en dat ik dan meteen een reactie kreeg op mijn verhaal. Een advies. Een oplossing. Een verhaal van hoe die persoon dat ook had meegemaakt en hoe zij daar toen mee omging.

Terwijl ik alleen maar een luisterend oor wilde en helemaal niet zat te wachten op een reactie terug.

Remy Jungerman, COMM. TREE White Center, c. 2008. Fenix

WAT IS HET GEVOLG ALS JE GEEN LUISTEREND OOR KRIJGT?

Want wat gebeurt er als je geen luisterend oor krijgt, maar een advies, oplossing of een verhaal dat lijkt op jouw verhaal?

Er wordt aangegeven dat je jouw verhaal anders had kunnen aanpakken. Dat je te kort geschoten bent. En ook vallen er vaak NEE’s in de reactie.

Wij toehoorders denken het vaak beter te weten. We sympathiseren met de verteller en denken door onze ervaring te delen dat deze inziet hoe ze ermee om kan gaan. We boetseren en kleien de verteller naar een oplossing toe terwijl we volledig vergeten dat de persoon in kwestie zelf ervaring mag opdoen. Zelf de neus mag stoten. Zelf met oplossingen mag komen. En op haar eigen manier invulling mag geven aan de situatie.

Wat we met het geven van een reactie doen is elk zelf initiatief wegnemen bij de verteller. Elke creativiteit de grond inboren. Elke vorm van zelfontwikkeling de das omdoen. En dit kan doorslaan in twijfel, gebrek aan zelfvertrouwen, een scheef zelfbeeld, keuzes maken die ver van de persoon weg staan en denken dat een ander het wel beter zal weten.

Wanneer zie ik deze gevolgen?

Ik zie de gevolgen hiervan tijdens mijn kastsessies. Bijna alle vrouwen met wie ik winkel in de kast hebben in hun leven meerdere malen geen luisterend oor gekregen, maar ze hebben wel gehoord hoe het beter, mooier, anders, minder kop boven het maaiveld, normaler kan.

Dat uit zich concreet in voorbeelden met uitspraken als:

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet echt mooi ben, wel aardig om te zien maar niet echt bijzonder

• Maar ik heb altijd gehoord dat mijn zus beter is in styling

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik even moet doorzetten, mijn schouders eronder moet zetten

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik te platte billen heb voor zo’n jurk

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet slim genoeg ben voor die opleiding

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik mijn sieraden alleen op speciale gelegenheden mag dragen

• Maar ik heb altijd gehoord dat zwart en donkerblauw in een outfit niet kan

• Maar ik heb altijd gehoord dat je met een trui niet in een restaurant kunt zitten

• Maar ik heb altijd gehoord dat je een witte blouse in de kast moet hebben hangen

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik geen kledingstuk van 200 euro zou moeten kopen

• Maar ik heb altijd gehoord dat het zonde is als ik mijn nette schoenen doordeweeks draag

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet zo veel zou moeten huilen

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet slank genoeg ben voor een aansluitende broek

• Maar ik heb altijd gehoord dat nepnagels ordinair zijn

• Maar ik heb altijd gehoord dat je op de 60 spijt krijgt van je tatoeages

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet 3 keer in dezelfde outfit kan verschijnen

• Maar ik heb altijd gehoord dat die ene dure winkel niet voor mij is

• Maar ik heb altijd gehoord dat ik niet zo emotioneel hoef te zijn

• Maar ik heb altijd gehoord dat…

Sinds ik het gesprek heb gehad met Yael, nu zo’n 5 jaar geleden, houd ik vaak mijn mond als ik in gesprek met iemand ben. Ik, iemand die advies geef als stylecoach. Ik, die 2 kinderen opvoed die dagelijks hun twijfels en gevoelens delen. Ik, die zich wekelijks omring met heel veel vrouwen die hun problemen en zorgen bij mij uiten. Ik ben steeds stiller, ik luister. Stel vragen terug. En op deze manier vier ik mijn gesprekspartner. En stimuleer ik haar om zelf ideeën te vormen.

Want ik weet inmiddels dat als een vrouw haar verhaal deelt, als zij zichzelf de zinnen hoort formuleren, dat ze dan haar oplossing vormt, haar eigen geluid formuleert, haar creativiteit ontwikkelt. En zij zichzelf volop viert. En in gedachten dank ik iedere keer Yael voor dit inzicht.

Vier jezelf. En vier de ander. Door te luisteren. En stil te zijn. Door er te zijn.

* en ik schrijf vrouw in mijn verhaal, want ik werk veelal met vrouwen. Maar soms ook met mannen, waar dit net zo voor geldt.